اشکاتو پاک کن آدَمَک، ناله ی بی خودی نکن

باغچه رو شکلِ شَبَحی که بش شبیه شدی نکن

چشماتو واکن و ببین که جاده پر پیچ و خمه

ببین چراغای بهشت، دودِ همین جهنمه

اسیردست شب نشو، روز و صدا کن آدمک

قربونیِ بازی نشو تو این جدال صد به تک !  

ببین کلاغ شب داره، زاغ توروچوب میزنه

ببین که چشمای شب از، شکستنِ تو روشنه

زنده شو باید میون  همین قفس جون بگیری

سایه ی این کلاغو از سر گلامون بگیری

چشات اگه سو نداره، اگه رمق نیست تو تنت

اگه که تنگه فرصت دوباره زنده بودنت

دوباره پاشوهم قفس! جونِ تو و جونِ یه باغ

پاشو به قتلِ عامِ شب، با کشتن همین کلاغ

   شقایق صباحی وند